dinsdag 27 januari 2015

DIKKE PECH, HENNEPPLANTAGE BIJ TOEVAL ONTDEKT


Vanmiddag werd aangebeld bij een Beijumse die woonachtig is in de Froukemaheerd. De agenten kwamen met een arrestatiebevel. Voor degene die tot ongeveer mei van het afgelopen jaar in het pand woonde. Nee, die woont hier niet meer. Met een huiszoekingsbevel op zak werd het zekere voor het onzekere genomen. Zou de gezochte persoon boven in het huis zitten? Even kijken. Nee, dat niet. Maar er werd wel iets anders aangetroffen. Een hennepplantage. 
Op bovenstaande foto is de laadruimte van een grote politie-vrachtauto te zien die klaarblijkelijk voor dit soort klusjes (ontmantelen van) wordt ingezet. Apparatuur, lampen, stekjes. De ontmanteling, die nog bezig is, gaf aardig wat bekijks. Boven liepen mannen met mondkapjes door helverlichte slaapkamers. Buiten was de bekende zoete en weeïge lucht te ruiken. Een politieagente hield de wacht bij de openstaande vrachtwagen, stel dat iemand er iets zou willen uithalen.

Beijum is na vandaag weer een hennepplantage armer.


UIT DE OUDE DOOS (232)

In de vorige aflevering waren foto's te zien van de brand die de Boerderij, de voorloper van het huidige Trefpunt, halverwege de jaren negentig in as legde.
Als de dank voor het maken van de foto's kregen de Beijumers die toentertijd achter de Boerderij in de Jaltadaheerd woonden (tegenwoordig Bunnemaheerd) bovenstaande foto's van de (voormalige) eigenaar opgestuurd.
De foto's stammen waarschijnlijk uit de vijftiger of zestiger jaren van de vorige eeuw. Beijum bestond nog niet, waar nu de grootste wijk van Groningen staat daar stonden tot veertig jaar geleden hoofdzakelijk boerderijen en weilanden.
De Beijumerweg bestond destijds al wel, daar vandaan zijn beide foto's gemaakt. Op benedenste foto staan voormalige bewoners van de Boerderij.

Het zijn nostalgische beelden. Om weemoedig van te worden. Die goeie ouwe tijd. Tegenwoordig ziet de plek in Beijum er zo uit.

DE KOELKAST STAAT ER NOG STEEDS.....

....EN ER LIGT MEER IN DE WIJK
"Ik zal er een melding van maken." De dame die een half uurtje geleden de vuilnisbakken leegde rond de vuilniscontainers voor Winkelcentrum Beijum (foto) kon weinig anders. De koelkast die er sinds afgelopen wekend staat, zie aflevering 'Maandagochtend' van gisteren, past niet in het schoonmaak-karretje.

De blogger ving een discussie op over de illegale vuilnisstort. Enerzijds: "Als ze dat ding hier naar toe vervoeren, hadden ze toch net zo goed even door kunnen rijden naar de stortplaats? Je mag vijf keer per jaar gratis vuilnis weg brengen." Een ander: "Iemand heeft dat ding hier heen getild. Op laten halen kost 47,50 euro. Als je daar een week van moet eten snap ik wel dat iemand zoiets hier dumpt, ik zou het eten ook de voorkeur geven boven het betalen voor het ophalen van grofvuil."

Foto's links en rechts zijn ook afgelopen dagen gemaakt. In de buurt van de sporthal zag ondergetekende afgedankte meubilair op straat liggen. Twee relax-stoelen zo te zien.

Foto rechts, een twee persoons- matras ligt in de sloot ter hoogte van de Calvijnschool.

 Het is misschien een overdosis aan vuilnis-berichten op Beijumnieuws, maar de blogger kan zich niet aan de indruk onttrekken dat de vervuiling en verrommeling in de wijk aan het toenemen is.

POEZEN IN BEIJUM (1)

Op verzoek van een lezer uit de Doornbosheerd een nieuwe serie. De afleveringen worden onregelmatig gepubliceerd, net als 'Honden in Beijum.' In principe alleen de foto's, dus zonder tekst.(foto's kunnen ook ingezonden worden)

SPEELVELDJE FROUKEMAHEERD LEEG GESTRIPT


Het speelveldje aan het woonpleintje in de Froukemaheerd is eind afgelopen week gestript. Alle speeltoestellen zijn verwijderd.
Hoe zag het speelveldje er ook nog maar uit? Goed, denkt de blogger. Ongevaarlijk. Toch moeten de toestellen worden vervangen ivm aansprakelijkheid, als ze zijn afgeschreven, en dat zijn ze na tien jaar, zijn ze niet meer verzekerd.
Zie nog eens het bericht dat op 5 december werd gepubliceerd. Sommige lezers vroegen zich nav het bericht af hoe het toch kan dat bewoners in de ene heerd hemel en aarde moeten bewegen om een nieuw speelveldje te krijgen terwijl in een andere heerd, de Froukemaheerd bijvoorbeeld, vervanging en renovatie van de speelveldjes zo gemakkelijk gaat. De blogger zou het zo niet weten. Kunnen de mensen uit de Framaheerd de procesgang rond hun aanvraag van een speelveldje misschien even mailen?

Zie foto's, afgelopen vrijdag werden de toestellen verwijderd. Het verwijderen van de glijbaan ging met een een kleine heftruck, stel dat je rugklachten krijgt van spitten en tillen. Op de onderste foto is te zien dat een hekwerk om het gestripte speelveldje werd gezet. Die staat er nou nog, er gebeurt niks.

Als de nieuwe toestellen worden of zijn gemonteerd volgt een nieuw blogbericht.


maandag 26 januari 2015

EEN BEZORGBUSJE KAN BEST EVEN IN DE BERM STAAN

Wat doe je als je een pakketje langs de wijkring af moet leveren? Het is ook zo'n gedoe om de bezorgbus vijftig of honderd meter verderop in een zijstraat te parkeren en met het pakketje naar het adres te lopen waar je moet wezen.
Waarom de bus niet even half in de berm voor het huis waar je moet wezen parkeren? Is wel zo makkelijk.
Foto is een dag of tien geleden gemaakt, de blogger liet net de kruispunten met de Sibranda- en Isebrandsheerd achter zich. Over ongeveer 250 meter buigtr de wijkring rechtsaf richting kruispunt Beijum Zuid. Het was een donkere dag. De vriendelijke vraag aan tijdelijke wildparkeerders luidt: Kunnen jullie de alarmlichten even aandoen in het vervolg? Dat geeft beter zicht. Het is namelijk belangrijk om op tijd in te schatten of je tegelijkertijd met een tegenligger het restant van het wegdek kunt gebruiken of dat je (van deze kant uit bekeken) beter even kan stoppen. Dank u.

HANDIGE BERT-SHOETIME KAN VEEL....

"Er kwam onlangs iemand met een hele deur de zaak binnenlopen. met de vraag of ik het slot even kon verwijderen."

Als het goed is ziet de lezer op bovenstaande foto een schoen onder een lijmklem samengeperst. Afgelopen week liep de blogger een rondje door de wijk, met als doel te kijken of er nog de nodige eigenaardigheden waren te zien. 
Wat een geklepper opeens. Wat was het geval? De zool onder de voet van ondergetekende liet opeens helemaal los. Vlakbij in de buurt van Shoetime-Bert. Het liep van geen meter meer.
Beschroomd liep de blogger de schoenenzaak binnen. Bert, heb je tijd om m'n schoen te lappen? Dat kon.

De klant is Koning. Schoen uit, lijm eronder, tussen de basis van de schoen en de zool, en klemmen maar. Je kunt er op wachten, duurt een paar minuten.
Tijd om even wat te vragen, Bert heb je nog respons gehad op het bericht dat je een kapotte fietssleutel uit een fiets haalde?
Twee maanden geleden stond het bewuste bericht op Beijumnieuws. Handige Bert. Hij is bijna voor alles in......

Afgelopen vrijdagmiddag, ten tijde van lijmen(zie foto boven), en n.a.v, de gestelde vraag: "Ik wist niet wat me overkwam. De ene keer kwam iemand met een lekke band in de zaak met de vraag of ik die kon lappen, dan weer kwam er iemand binnen met een reparatieverzoek omdat de stuur van z'n fiets kapot was, en toen.....".
Bert moest even bijkomen. Het is echt waar gebeurd: "Er kwam iemand met een hele deur de winkel binnenlopen met de vraag of ik de sleutel maar even kon verwijderen."

Voor handigheidjes moet je bij Shoetime-Bert zijn. De berichten op Beijumnieuws worden blijkbaar gelezen.

MAANDAGOCHTEND (224)

D
De laatste midweek van januari 2015 is begonnen. Resten sneeuw, ijs en en ijzel trachtten met de moed der wanhoop te overleven. Tevergeefs. Hoog is sterker dan laag, en dat geldt ook voor temperaturen. Maar wat zien we daar allemaal in het straatbeeld van Beijum?
Bovenstaande foto zou goed passen in een nieuwe aflevering van de serie 'Sociaal vuilnis in Beijum.' Je kunt wel aan de gang blijven. De hele Godganse afgelopen zondag lag er een koelkast voor de containers bij Winkelcentrum Beijum. En nu nog. De milieu-terrorist weet: Niemand die mijn weggooi-actie kan traceren. En zo is het. Wat moet je er van zeggen? Het dooit, en je biedt een gratis koelkast aan. Hebben hufters ook bestaansrecht?

De blogger moet niet teveel zeuren over vervuiling in de wijk. Soms heeft hij zin om met hard taalgebruik deze vrijheid van vuilnisuiting te lijf te gaan. Schiet niet op, niet te moralistisch doen, zoiets komt altijd als een soort van boemerang terug.

Foto links, moet ook kunnen; een kerstboom + een winkelwagen liggen op onder en in het ijs langs een sloot. Locatie Koerspad, tussen Beijum en Kardinge.

Foto rechts ten slot. Tijdens de vorige 'Maandagochtend' werd bericht dat de Afrohair-salon van Gifty dicht was gegaan. Op de deur van het pand tegenover het Gezondheidscentrum hangt de afbeelding die rechts is te zien. Een beetje gratis Afro-reclame, vooruit dan maar. Drie halen, twee betalen.....Het is nog niet bekend wie de nieuwe winkelier in dit meest centraal gelegen winkelpand van  Beijum gaat worden.

De laatste week van januari 2015 is ingegaan. De kou is in Beijum uit de lucht.Warme groeten.  Laat je Afro-hair bij Gifty bijwerken. En zet je afgedankte koelkast bij de weg (doe toch maar niet).

zondag 25 januari 2015

EEN WIT LANDSCHAP

Toch nog een wit landschap in 2015, ook al duurt het slechts kort.

Foto + tekst: Harry Stok
(Foto gisteren ingezonden)

DAG DIEUKE


Foto bij dit bericht, juni 2013
Het raakte me vol in het hart. Ik werd er stil van. Op 20 november verscheen dit bericht in m’n mailbox:
Via deze onsympathieke weg moet ik je helaas mededelen dat Dieuke afgelopen maandag is overleden.(…)

Het zijn van die momenten dat je jezelf even vast moet pakken. Kop er bij houden. Dieuke dood? Nee, krachttermen geven geen pas. Maar toch. Die altijd maar vriendelijke vrouw ,waar ik ooit een duo mee vormde in een theatervoorstelling? (Zie repetitievideo, na 23 seconden Dieuke in beeld)). Dieuke, die ik nooit lelijk over anderen hoorde praten, altijd hartelijk is contact was, die in het NLA-team zat, Dieuke de integriteit haarzelve….dood? Mijn God.

Zie haar toch staan op bovenstaande foto. Wat een openheid, wat een hartelijkheid. En wat een belangeloze inzet voor de wijk waarin ze woonde.

Het leven kan pijn doen. Teveel pijn. Ondraaglijke pijn. Op 17 november van dit jaar (sorry, afgelopen jaar) vlogen hulpverleningsdiensten met alle toeters en bellen de Sibrandaheerd binnen. Het mocht niet meer baten.
Echtgenoot Henk, en hun twee kinderen blijven ontzet achter. Maar ook dankbaar. Want, wat een echtgenote en moeder!
Op de vraag of ik een IM op Beijumnieuws zal plaatsen kwam als antwoord: “Dat is een eer. Dat gunnen we Dieuke.”

Hoe lang woonde Dieuke in Beijum?

We wonen al sinds 1993 in Beyum en daarvoor heeft Dieuke als student ook gewoond in Beyum.  Toen ik haar leerde kennen woonde ze in de Eilardaheerd in een studentenwoning, samen met nog drie andere studenten. Ze heeft eerst het eerste jaar van de toen nog bestaande hogere analistenschool gedaan, maar na dat jaar ging zij rechten studeren naar de faculteit der rechtsgeleerdheid. In 1988 was zij klaar met die studie en ging zij werken. Eerst bij een friese gemeente Tietjerksteradeel en later bij PTT in Leeuwarden en PKN in Groningen. Dat laatste was in 1994. Dieuke heeft daar nog een aantal jaren gewerkt, totdat zij ook daar last van fybromyalgie kreeg.


Hoe zouden jij en je kinderen haar willen omschrijven?

Dieuke was iemand die betrokken was en een verbinder. Iedereen kon bij haar langs komen en als er problemen waren van juridische aard, dan wilde ze graag helpen.  Vaak organiseerde zij allerlei activiteiten in en met de buurt, gezamenlijke etentjes, schaatsen, musea-bezoek of festivals in de wijk.  Wel was ze een chaoot in haar dagelijkse activiteiten. Vaak moest een buurvrouw- waar ze koffie had gedronken- allerlei spullen weer terug brengen: kopjes lepels, borden, sleutels,mobieltje.  Dieuke wilde een gezellige buurt en weggaan uit de buurt zou ze nooit. Ze deed altijd enthousiast mee aan de BORG-schouw, de Lentekriebels en de Nieuwjaarsduik in Kardinge.  


Wat deed ze allemaal in Beijum? Ik weet, NLA-team, Bedrijvenclub...

Dieuke heeft inderdaad in het wijkteam gezeten van het NLA en was daarin, volgens mij, een kritische deelnemer die zich niet de kaas van het brood liet eten. Het verzoek moest een meerwaarde opleveren. Ze wist van het bestaan van de discussies omtrent het bestaansrecht van het wijkteam, maar ze probeerde  integer om te gaan met de verzoeken en haar positie.  Ook hier probeerde ze te bemiddelen en een open houding aan te nemen

Dieuke heeft de ondernemersborrel opgericht. Een groep ondernemer, klein en groot, uit Beijum die regelmatig bijeenkomen in een buurthuis en praten over de mogelijkheden en onmogelijkheden van het ondernemerschap. Het was gezellig en nuttig: men leerde de collega-ondernemer kennen.
Met haar eigen bedrijf 'Waarvan Akte' probeerde zij ook een meerwaarde te zijn voor de kleinere ondernemers. Dit liep aardig. Ze schreef of herschreef de algemene voorwaarden die toch noodzakelijk zijn in het bedrijfsleven. Vaak hadden de ondernemers daar geen kaas van gegeten en waren blij met Dieuke’s inbreng.


Dieuke heeft ook een aantal jaren in het bestuur gezeten van de toenmalige buurtcentrum Heerdenhoes. Deze is later opgegaan in de overkoepelende stichtingsbestuur voor alle buurtcentra in Beyum.  Nog eerder is Dieuke betrokken geweest bij de staking van Ouders in de toen nog bestaande peuterspeelzaal Hans en Grietje. Die peuterspeelzaal kreeg te weinig ondersteuning van de gemeente en men heeft toen de peuterspeelzaal bezet. Dat werd een succes.
Op de Doefmat was Dieuke vaak een leesmoeder, maar probeerde ze ook andere lessen aan te bieden aan de kinderen. Daar overlegde ze dat met de leerkracht, dus de kinderen kregen les in koken, bakken en weven.    


Dieuke was ook iemand die van wandelen hield en als we dan weer ergens door Bejum liepen en we zagen een misstand- wat dan ook, maar meestal in de groenvoorziening- dan meldden we dat steeds bij de Wijkpost. 

(19:48 uur, JF; om  discussies te vermijden is de reactiemogelijkheid onder dit blogbericht geblokkeerd)

HET DOOIT, MAAR SPEKGLADDE HEERDEN

Het dooit stevig en naar verwachting verdwijnt de sneeuw in de loop van de dag, de komende nacht of morgen. Ouderen, mensen die slecht ter been zijn om Beijumers die op de fiets willen stappen zullen het maar niks vinden, maar de spekgladde heerden zorgen voor de nodige winter-plezier.
Zie foto, tegen een uur vanmiddag gemaakt. Sleetje rijden was prima te doen, je moest alleen uitkijken dat je als trekker niet onderste boven ging. Mutsen op, sjaals om en dikke warme schoenen aan.
Het kan nog even. De hele komende week blijven de temperaturen dag en nacht boven het vriespunt.

DE WINKELWAGENS OP WINKELPLEIN WEST

De winkelwagens die afgelopen week voor de Lidl zijn verplaatst staan in rijen van zes opgesteld. Kunnen in rijen van zes worden opgesteld, zie foto.
Waar eerst vlakbij twee lange rijen een jaar lang op een verboden plek stonden, daar staan nu korte rijen. Het ziet er compacter uit. Overzichtelijk.
De blogger is benieuwd wie de kosten van deze operatie op zich neemt, de gemeente Groningen of de Lidl. Als het goed is de Duitse supermarkt, het zou toch al te gek zijn als ze eerst een jaar clandestien ruimte inpikken om vervolgens de gemeente voor de verhuiskosten te laten opdraaien.

FOTO'S UIT DE WIERSHOECK- EN SCHOOLTUIN (216)


Afgelopen dinsdag zag ik op de tuinen van De Wiershoeck verschillende soorten zwammen, maar verder viel er ook nu weer weinig te beleven. Maar wat wil je? Het is “winter” en dan vliegt en bloeit er maar weinig. Op de Kinderwerktuin zag ik enkele mooie vrouwelijke bloeiwijzen van de hazelaar en op een composthoop op De Wiershoeck begint de gewone ereprijs al voorzichtig te bloeien.

De hazelaar is een heester uit de berkenfamilie en komt van nature voor in West-Europa. De vrucht van de hazelaar is de hazelnoot, waarvan de kern eetbaar is. De hazelaar is net als de forsythia een "naaktbloeier": de plant bloeit als deze nog geen bladeren heeft en is voor de bestuiving afhankelijk van de wind. Aan de hazelaar zitten de mannelijke en de vrouwelijke bloeiwijzen apart. De mannelijke bloemen zitten in katjes en zijn al in de zomer aanwezig in de oksels van de bladeren. Ze gaan pas bloeien in januari. De vrouwelijke bloemen zitten met drie tot vier stuks in een klein knopje bij elkaar. Tijdens de bloei zijn alleen de rode stijlen met de stempels te zien. De hazelaar wordt tot 6 m hoog en gaat pas na tien jaar vrucht dragen.

De gewone ereprijs zou “volgens het boekje” moeten bloeien in de lente - begin van de zomer. Deze gewone ereprijs begint dus wel ongewoon vroeg te bloeien en het was niet het enige bloemknopje dat al zichtbaar was. Het is een overblijvend plantje, dat vrij zeldzaam voorkomt op de Waddeneilanden, in de IJsselmeerpolders, Zeeland, Zuid- en Noord-Holland, Friesland en het noorden van Groningen. Elders is ze zeer algemeen. Ze groeit op vochtige, voedselrijke grond in graslanden, bermen en in lichte loofbossen.

Gewone ereprijs wordt 10 tot 40 cm hoog en bloeit in april , mei en juni met hemelsblauwe, 4-tallige bloemen, die donker geaderd zijn en wit hart hebben. De bloemen zijn 0,8 tot 14 mm in doorsnee, de donkere beadering dient als honingmerk en leidt insecten naar het binnenste van de bloem. De bloem wordt vanwege stuifmeel en nectar bezocht door vliegen, honingbijen en kevers. Bij veel regenval en/of harde wind sluiten de bloemen zich en gaan ze hangen. Bloemen van een dag oud krijgen een paars-rode zweem.

In Nederland komen 24 soorten ereprijs voor.


Foto + tekst: Luit Staghouwer

zaterdag 24 januari 2015

NOG MEER SNEEUWPRET-FOTO'S


Ingezonden door lezeres Gemma. Ze schreef erbij: Made by Albert, Gemma en Tess

SNEEUWPRET AAN DE AMKEMAHEERD

 Lezer Piet stuurde foto's + onderstaande tekst op. Foto's links en rechts zijn groter te klikken.
 Hallo goede – morgen ; ja het is toch nog gelukt om deze  ( winter )  sneeuwpoppen te maken
Vanmorgen  zaterdag 24 jan. 2015  om  zo rond de klok van 7.30 uur was onze kleindochter  “Daniëlle “ al bezig om  dat zo snel mogelijk in alle vroegte ,  als de meeste kinderen denk ik nog op bed liggen    wat leuks  te doen . sneeuw is toch kinderpret . we hopen dat ze er nog even van kunnen genieten .

Groetjes  aan alle sneeuwliefhebbers .



SNEEUW, MAAR HET DOOIT AL WEER WEG


Beijum en Kardinge zien er momenteel sfeervol winters uit. De afgelopen nacht gevallen sneeuw is echter al weer aan het verdwijnen. Op het moment van schrijven schijnt de zon en het gezegde 'als sneeuw voor de zon verdwijnen' wordt in de praktijk gebracht. 

Het is voor de kinderen te hopen dat het witte spul nog even blijft liggen, de eerste sleetjes zijn al weer in het straatbeeld van de wijk opgedoken, zie foto boven,
Op de linker en rechter foto is te zien dat het dooit. Meerdere geparkeerde auto's zijn bedekt met een laag sneeuw die langzamerhand naar beneden schuift.
Op de rechter foto zijn de zonnecollectoren op een rij huizen aan de Froukemaheerd te zien. Het gekke is dat direct na het maken van de foto de zon begon te schijnen zodat de weggetrokken sneeuw plek maakt voor opwekking van elektriciteit.

De sneeuw die vannacht is gevallen in grote delen van Nederland blijft niet lang liggen. De gladheid zal snel verdwijnen en het wordt snel een stuk warmer. Dat meldt Weerplaza. Het winterweer trekt richting het oosten en gaat uiteindelijk over in regen. Als de wind naar het noordwesten draait, stijgt de temperatuur snel, zegt het weerbureau.  No

MOOIE LUCHT EN LICHT


Hier weer eens een leuke foto van vanmiddag (woensdag). Mooie lucht en licht.

Foto + tekst: Harry Stok

LOOPPADEN IN DE SCHOOLTUIN VERSTEVIGD


De grond is er soms nat en drassig. En dat kan niet, over een week of tien zullen weer honderden kindervoetjes en volwassen voeten over de paden lopen.
 Dat moet een beetje stevig zijn, wegzakken kan niet.
Afgelopen week zijn de looppaadjes in de tuin en bij het labyrint van een witte zandlaag voorzien.
De blogger weet zo niet of de paadjes ook nog met steentjes of grint verstevigd gaan worden. Dat zou je wel denken als je het bericht dat vijf weken geleden werd gepubliceerd terugziet bekijkt. Op een foto bij dat bericht staat een grote zak met steentjes. \
Het duurt nog even, maar de tuin én de NDE-ers (Natuur en Duurzaamheidseducatie, nieuwe lessen voorbereiden) maken zich langzamerhand op voor een nieuw voorjaar.


vrijdag 23 januari 2015

BEIJUMSKAP (203)

De herfst lijkt eindelijk voorbij te zijn, stamppottenweer! Mijn vader had een moestuin en wij aten pas boerenkool als de vorst eroverheen was geweest. Waarom dat was, dat is me nooit duidelijk geworden, dus heb ik het maar eens opgezocht. Het schijnt dat de smaak beter wordt, zoeter. Planten zetten zetmeel om in suikers, glucose, zodat ze genoeg energie hebben om te groeien. Als het koud wordt gaat dit proces sneller. Dat is handig, want glucose verlaagt het vriespunt van water waardoor ze minder last hebben van vorst. Als het ineens heel streng gaat vriezen, werkt het niet. Dan doet ook boerenkool niks meer. Het heeft dus geen zin om de boerenkool in een heel koude vriezer te leggen. Anderen vinden dit allemaal onzin en zeggen dat mensen gewoon zin hebben in boerenkoolstamppot als het koud wordt. Hoe dan ook, het boerenkoolseizoen is nu echt aangebroken, eet smakelijk!

Foto + tekst: Atsje Straatsma

DIEREN ZOEKEN WARMTE TIJDENS DE WINTERKOU

We beleven nog geen ouderwetse winter zoals die in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw regelmatig voorkwam, metershoge sneeuw en twintig graden vorst, maar toch voelen sommige dieren in de wijk zich niet helemaal comfortabel. Alsof ze geen winterweer meer gewend zijn.
Op de bovenste foto zien we de drie Wiershoeck-kippen dicht bij elkaar zitten.
Ze gebruiken elkaar min of meer als een verwarmend kacheltje. Erg vrolijk zien ze er niet uit. De dames zitten stijf tegen elkaar aan terwijl  heer Haan de fotograaf scherp in de gaten houdt. Zullen ze wel een hok hebben? Krijgen ze ook voer? Veel valt er deze dagen niet uit de grond te pikken.
Honderd meter verderop trachtte een vogel wat warmte mee te pikken vanuit het Grand Café in het Trefpunt. Zou het een koukleum zijn? Een beetje vogel moet toch tegen een paar graden vorst kunnen? Zie foto links.

Op de rechter foto zien we een spinnenweb in de rijp. Of de spin het leuk vindt valt te betwijfelen, wel is het zo dat de structuur van het web er nu steviger uitziet.

Foto beneden is ter hoogte van de Bentismaheerd gemaakt. Vogels zitten een beetje sip bij elkaar voor zich uit te koekeloeren.
Moet je nou deze winterse dagen medelijden met de dieren hebben? Of moet je denken "kom jongens, stel je niet zo aan, je bent bent kip of vogel en je moet maar tegen een winters stootje kunnen?"