woensdag 20 september 2017

BEIJUMBORG (81)


Vreugdevolle dag

Vandaag studeert mijn jongste dochter af: een zogenaamde ‘cum laude’ in het mooie vak van de psychologie heeft ze behaald. Cum Laude: dat betekent ‘met lof’, en als je dat op je diploma krijgt bijgeschreven, dan heb je een behoorlijk hoog gemiddelde gehaald bij je tentamens en werkstukken. Vader is supertrots, en treint - een dag na beëindiging van zijn zonnige vakantie - in een zo mogelijk nog zonniger humeur naar Leiden, waar haar het Masterdiploma wordt uitgereikt. 

En zo zijn mijn drie dochters allemaal netjes door hun studie heengerold. De oudste werd jurist, de middelste verpleegkundige en de jongste dus psycholoog. De basis voor dit alles werd natuurlijk thuis gelegd, met een moeder die uit een echt onderwijsgezin kwam, en een vader die het mogelijk maken van goed onderwijs (en onderzoek) tot zijn dagelijkse werk rekent. Maar zeer belangrijk was toch ook de basisschool, waar mijn nageslacht ieder voor zich acht jaren heeft doorgebracht: de Dom Helder Camara-school in Beijum. De DHC, toen nog onder directeur Henk Post, was een enorm grote school met een oecumenische achtergrond, ook al was (en is) ze onderdeel van de VCOG in Groningen, de Vereniging voor Christelijk Onderwijs Groningen. 

Ik herinner me nog als de dag van gisteren hoe we die school uitzochten, toen er zich een eerste kind aandiende dat de leeftijd van vier jaar had behaald. We woonden toen nog in de Bottemaheerd, dus de dichtstbijzijnde school was de toen nog bestaande school aan de Isebrandtsheerd, de Doefmat. En omdat mijn echtgenote nogal van het schoolexperiment was gingen we ook langs bij de Jenaplanschool aan het eind (voor ons: het begin) van de Korreweg. Maar een bezoekje aan Henk Post gaf toch al snel de doorslag: streng doch rechtvaardig, zo kwam hij bij ons over. Geïnteresseerd in kinderen, maar vooral in goed onderwijs, en dat laatste vonden we ook belangrijk. En zo kwam het dat we tussen 1994 en 2004 steeds meer betrokken raakten bij het wel en wee van de DHC, een school waar vele mooie dingen gebeurden, maar waar de overdracht van kennis toch centraal stond. Mijn vrouw zat er jaren in de Medezeggenschapsraad, en ik mocht af en toe mee op schoolreis of - een heel speciale taak - begin december de Goedheiligman vervangen.....Henk Post leidde de zaak behoorlijk strak, volgens sommigen zelfs streng, maar de lezers mogen van mij aannemen dat dit alles uit een echt onderwijshart voortkwam: af en toe spreek ik hem nog wel eens, en halen we herinneringen op aan ‘die goede oude tijd’.

Drie middelbare scholen (één van mijn drie dochters switchte al gauw van het Wessel Gansfort naar het Werkman College, de andere twee volgden onderwijs op het Praedinus Gymnasium), twee universiteiten (Utrecht en Leiden), en MBO- en HBO-onderwijs (bij Noorderpoort en Hanzehogeschool) leverden dus dit mooie eindresultaat op: allemaal een goede opleiding, allemaal ook werk. Ik ben er supertrots op dat ze het zo ver gebracht hebben: dat wil uw columnist toch even kwijt.....op deze vreugdevolle dag. 

Han Borg

OPEENS EEN ZACHTE BERM LANGS DE BEIJUMERWEG


Nooit geweten dat de berm langs het fietspad tussen Beijum en Zuidwolde een zachte berm heeft. Zo vaak er langs gefietst of gereden, en nu kan het zomaar opeens gevaarlijk zijn als je even met een band van de weg afraakt.

Of zal er iets gebeurd zijn wat de blogger ontgaat? Begin september waren er werkzaamheden te bespeuren en de weg was gedeeltelijk afgesloten. Er zou toch een rode onderlaag komen ten teken dat fietsers er voorrang hebben?
Zie nog eens dit bericht van afgelopen juli, versterkte bermen?

De Beijumerweg krijgt een rode slijtlaag en versterkte bermen. De rode slijtlaag benadrukt dat de fietser prioriteit heeft. Verkeersdrempels ter hoogte van de bebouwde kom grenzen van zowel Zuidwolde als Groningen beperken straks de snelheid van het autoverkeer. Aan het begin van de fietsstraat plaatsen de gemeenten het verkeersbord L51 (fietsstraat, auto te gast).

ONDERHOUD HUURWONINGEN IN BEIJUM NOORD


Worden er nieuwe badkamers geplaatst? Nieuwe toiletten? Keukens?

De Beijumblogger wordt geacht alles te weten over wat er in de wijk plaatsvindt. Maar soms voelt hij zich genoodzaakt de hulp van de lezers in te roepen.

Zie foto. af en toe komt het verhaal na de gepubliceerde afbeelding bovendrijven.

Scheltemaheerd, grens met de Wilkemaheerd.
Tientallen huizen in twee huizenblokken staan in de steigers.
In het midden rechts zien e een soort van witte werkbank. Voor een blauwe opslag-container.

Wat zijn ze hier aan het renoveren, lezers/bewoners uit de Wilkema- Scheltemaheerd?
Beijumnieuws@hotmail.com

dinsdag 19 september 2017

UIT DE OUDE DOOS (341)


Weilanden, sloten, hekken. Oude boerderijen. Boerenland. Van platteland naar Beijum.

De genoemde boerderijen zien we op de achtergrond. Of zien we maar één exemplaar?
Links op de foto zien we een houtjetouwtje-hek. Brandnetels, gras en paardenbloemen.

Het gras is niet meer. Hier, foto, staat al bijna veertig jaar de merkwaardige buitenwijk Beijum. Grootste wijk van Groningen. Het groen is gebleven, maar dan in een andere vorm.

Tegen de 14.000 mensen delen op dit stuk klei lief en leed.

Niet vergeten, op 30 september is de aftrap van Beijum40. Samen met een braderie en met Bruisend Beijum. Kinderen ook meedoen?

MAAIERS LATEN SPOREN NA






Die arme gemeentelijke maaiers met hun maaimachines. Ze doen zo hun best. Maar kunnen ze het ooit goed doen?

Wat laten ze onbedoeld dikke sporen na op het gras dat gekortwiekt is. Op internet valt via verschillende sites te lezen dat maaien qua tijdstip nogal precies moet gebeuren.
Het moet in elk geval niet te laat plaatsvinden, wees er op tijd bij.

Maar anderzijds, het wordt sterk aanbevolen om tijdens een droge periode te gaan maaien.

Onderstaande tweet werd vanochtend door Beijumer Jacob Bosma gepost.

We weten Beijum al bijna 40 jaar dat Beijum op zware klei ligt, dus je zou ook een weekje kunnen wachten met maaien. 

Hij heeft een punt, zie de foto bij het Twitterbericht.

Anderzijds, wat als het over dat weekje dan zwaar weer is en de regen met bakken uit de hemel valt?

Foto's boven, links en rechts zijn ter hoogte van de Holmsterheerd en Froukemaheerd gemaakt?

COLLECTEREN VOOR DE NIERSTICHTING


"De Nierstichting zocht collectanten en daarom heb ik me aangemeld. Ik doneer ook regelmatig geld voor kankerbestrijding."

Je hebt van die mensen die louter goed willen doen voor de maatschappij of voor zieken.
de mijnheer die we op de foto zien is zo een. 
Gistermiddag kwam de Beijumblogger hem tegen in de Isebrandtsheerd. Een dikke collectebus, daar kan heel wat in.

Deze week kunnen Beijumers, en natuurlijk ook mensen die woonachtig zijn in andere wijken, een collectant van de Nierstichting aan de deur verwachten.
Collecte lopen kost maar een paar uurtjes van je tijd, tijdens de collecteweek van 17 tot en met 23 september 2017. Je inzet is hard nodig.

Een dialyseapparaat is groots. Het houdt nierpatiënten in leven. Maar je zal er maar aan vastzitten, aan dat enorme ding. 40 uur per week. Dat is loodzwaar. En de gevolgen zijn groot: Fabian kan niet voluit leven, met zijn gezin. Daarom heeft de Nierstichting grote ambities. De draagbare kunstnier die de Nierstichting ontwikkelt, geeft Fabian zijn leven terug.

Elke inzet, hoe klein ook, helpt nierpatiënten hun leven terug te geven. Nierstichting

maandag 18 september 2017

COLUMN UIT LEWENBORG (64)



Loze woorden…
Iedereen maakt zich weleens schuldig aan een leugentje om best wel, om ergens onderuit te komen. Er zijn echter ook mensen die A zeggen en B doen. Daarbij alles op het sociale netwerk gooien zonder te beseffen er een ander persoon of bedrijf mee naar beneden te halen. Loze woorden waar niemand wat mee kan, waarom? Zulke dingen gaan mijn pet echt te boven.
Er zijn sites van bijvoorbeeld eetzaakjes die een slechte recensie hebben. Graag ga ik daar juist naar toe. Is het wel zo slecht als men zegt, vraag ik mij dan af? Vaak kan ik dan juist het tegenover gestelde melden. Dit kan net zo goed andersom zijn, alleen maar goede recensies. Hierbij neem ik even het voorbeeld van de Sushi die ik ergens gegeten had buiten de stad en hoog aan geschreven stond. Helaas kreeg ik iets enorm stinkends op mijn bord.

Mensen roepen maar wat, vaak zonder er over na te denken. Wanneer mensen met mensen omgaan en daar kunnen we nu eenmaal niet buiten, kom je er vaak mee in aanraking. In de werksfeer en vriendschappen zie je het ook, dat mensen A zeggen en B doen. Het is niet leuk. Voor beide partijen niet. Diegene die A zegt, komt zijn of haar afspraak niet na. B rekent erop en komt van een koude kermis thuis. 
Ach, leer mij de mensen kennen. Loze woorden…er zou net zo goed kunnen staan, loze beloftes. Dit laatste komt overal voor en lijkt mij voor zowel A als B niet leuk. Diegene die iets beloofd aan een ander en zijn afspraak niet nakomt, die zal zich naar mijn mening best wel een beetje rot voelen. Diegene die er op hoopt, zal zich teleurgesteld voelen. Hoe kun je dan in hemelsnaam een goede sfeer krijgen?
Lege woorden, zonder betekenis. Je wordt er hard van zeggen ze. Ik persoonlijk houd niet van loze woorden, loze beloftes en lege woorden raken mij allang niet meer. Op het sociale media zijn er genoeg voorbeelden te vinden. Ja, het is makkelijk om het via die weg te doen. Lekker je gal te spugen. Dit in het algemeen bedoeld en komt naar mijn idee veel te vaak voor. Zo zonde en zo onnodig…
Gelukkig heb ik dan de juiste mensen om mij heen, die recht in mijn gezicht hun onvrede uiten als dat nodig zou zijn. Kijk en daar kan je wat mee, face tot face. Lijkt mij wel zo fair.
2017©Vlindertje73
PS. Wil je mijn ups en downs volgen over het schrijfproces van mijn eerste boek? Klik dan hier: https://www.facebook.com/geldstinkt/